Grzegorz
Jak tu trafił:
po omacku
Śrem
2006-09-23 o 13:35:19
|
Wpis #824
Nie znam się dobrze na poezji, ale zawsze była mi
bliska i towarzyszyła mi. Po przeczytaniu kilku wierszy, przeraziłem
się, widząc jaką miłość człowieka do człowieka może być udręką i
zagubieniem.Szczególnie zmroził mnie wiersz Agnieszki Osieckiej"Jeżeli
jest".Zdalem sobie sprawę, że nawałnice emocjonalne które przeżywam,są
obecne w ludziach na deptaku w Poznaniu, we wsi Dąbrowa,i w dziale
kadr w firmie jakiejkolwiek.Ludzi trzeba z całej siły kochać...
|